Broze Botten

Broze Botten

Osteoporose, niet echt een hippe diagnose

Schreef ik pas nog dat ik geen enkele diagnose heb en dat ik zo graag een foldertje van mijn arts zou krijgen, waarin precies uitgelegd staat wat er mis is met mij, wil ik daar nu toch graag op terug komen!

Niet dat ik nu ineens wel weet wat er mis is met mij (en dan bedoel ik mijn spierkrampen), maar aan een diagnose heb ik momenteel geen gebrek.

Het zit zo…

In verband met, zoals het op mijn doorverwijzing stond, familiaire Osteoporose, en het feit dat ik toch een beetje krakkemikkig in mekaar zit, kreeg ik een DeXa scan.

Een DeXa scan meet je botdichtheid. Net als bij een gewone MRI scan word je op een tafel gelegd en scant het apparaat je lichaam. Het is enkel iets minder ingewikkeld en iets minder gevaarlijk, je kunt gewoon met de arts blijven praten, omdat de scan aan 1 kant open is.

Het was snel voor mekaar, binnen een half uurtje stond ik weer buiten en was mijn rug en 1 heup gescand en was mijn botdichtheid gemeten. Piece of Cake.

We moeten even zaken doen, niet echt iets dat je je huisarts wilt horen zeggen

Een week later liep ik vol vertrouwen naar binnen bij mijn huisarts, want ik ben gewend dat er ondanks een heeeeeleboel onderzoeken, toch niks te vinden is en dat ik “zo gezond als een vis ben” volgens de statistieken op de computer van mijn huisarts.

Nu heb ik een fantastische huisarts, die me al die slopende jaren al steunt en altijd serieus met mijn klachten omgaat en me zonder gedoe doorstuurt naar een specialist, op welk gebied dan ook. Hij verontschuldigde zich nog dat ik op zo’n mooie dag -want een zonnige dag- bij hem binnen moest zitten, maar vervolgde daarop dat we toch echt even zaken moesten doen.

Alright. Toch wel een beetje spannend. Hij vertelde me dat ik dus Osteoporose heb. En niet zo’n klein beetje ook. Osteoporose als was ik ouder dan 70 jaar.

osteoporose

een verontrustende afbeelding

Een T-score van 2,9 om het even in serieuze medische termen te benoemen. Zwaar in het rood en in de gevarenzone. Mijn onderste 4 rugwervels zijn er ernstig aan toe, evenals de rest van mijn botten; mijn heup is er het minst erg aan toe, maar de heup wordt dan ook als laatste aangedaan.

Als je van de trap af valt, garandeer ik je dat je al je wervels breekt. Oké, dat is nou niet zo aardig om te zeggen lieve huisarts. Maar hij bedoelde hiermee dat ik maar een beetje voorzichtig aan moet doen. Even geen 6 kamp en situaties waarin ik kan vallen zo veel mogelijk vermijden. Net alsof ik hele dagen spannende dingen doe ook.

Maar goed, ik zal voorzichtig zijn. Inmiddels ben ik in het ziekenhuis geweest bij een Osteoporose verpleegkundige en drink mezelf een overdosis aan melk en yoghurt en probeer ik mijn vitamine D tekort, die plots ontstaan is (want was altijd prima) aan te vullen. De internist heeft toch nog wat bedenkingen bij deze ernstige Osteoporose, samen met alle andere vreemde klachten die ik heb. Ik ga dan ook nog maar es naar het ziekenhuis in Rotterdam, kunnen ze daar weer eens naar me kijken. De internist vertelde me wel, dat ze er eigenlijk van overtuigd is dat deze Osteoporose los staat van mijn andere klachten. Toch ben ik blij dat ze dat wel even goed uit gaan zoeken. Wie weet is er onderliggende oorzaak die toch ook mijn spierpijn veroorzaakt.

En daar kwam hij hoor: het foldertje. Ik heb dan eindelijk een foldertje waarin in begrijpelijk Nederlands staat beschreven wat er mis is. Dit wilde ik al zooo lang! Maar de opwinding is er gauw af, want er staat een (prachtige, dat wel hoor!) mevrouw op de voorkant die echt al lang de middelbare leeftijd voorbij is. Niet echt een hippe diagnose dit.

Goed nieuws is wel, dat ik mijn botdichtheid iets kan verbeteren met een medicijn. Binnenkort meer daar over!

X Bella

 

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *