Diagnose

Diagnose

maar wat heb je dan?

Die vraag. Die moeilijke vraag, want dat weet ik dus niet!

Al 10 jaar ben ik nu ziek. Het begon in mijn handen, het lukte steeds minder goed om te schrijven, dat merkte ik goed op mijn werk. Een telefoonnotitie maken was op den duur niet-te-doen, zo erg dat ik het eigenlijk niet meer kon verbergen voor mijn collega’s en mijn baas. Ik werd langzaam, terwijl ik altijd snel was.

Zo verdwenen er steeds meer dingen waar ik goed in was, of heel graag deed.

Mijn spieren verkrampten, eerst alleen in mijn handen, daarna in mijn armen, mijn benen en mijn voeten. Mijn schouders, mijn vingers, rond mijn knieën, mijn enkels. Tot ik zo goed als niets meer kon. Alles kostte zo veel moeite, alles deed zo veel pijn.

De afgelopen jaren waren een rollercoaster van emoties, het is gewoon een soort van rouw waar je door heen moet, accepteren dat het gewoon niet anders is.

Maar wat heb je dan?

Die moeilijk vraag. Wat zou het makkelijk zijn als ik daar een antwoord op had.

Ik weet het niet. De artsen weten het ook  niet, en geloof me, ik heb er al heel veel gezien!

Leuke, niet zo leuke, knappe, lelijke, grote, kleine, Nederlandse, Belgische, Duitse artsen.

Ze weten het vooralsnog niet. Vooralsnog, want ik hoop nog steeds op een echte diagnose.

Zolang ze niet weten wat er mis gaat in mijn lijf, kunnen ze het niet behandelen.

Zolang ik het geen naam kan geven, is het moeilijk uit te leggen, iedere keer weer als iemand me de vraag stelt “maar wat heb je dan?”. Zoals een vriendin van mij altijd zegt; als er een foldertje van is, dan snappen ze het! Maar dat foldertje is er nog niet.

Mijn Neuroloog noemt het een Chronisch Pijn Syndroom. Dat is natuurlijk een verzamelnaam voor dingen die pijn doen en geen naam hebben.

zolang het een aandoening is en geen ziekte, kan het nog over gaan

Om dit stukje ellende dan toch positief af te sluiten, 1 van mijn Belgische doktoren zei ooit “zolang het een aandoening is en geen ziekte, kan het nog over gaan”. Denk hier het vriendelijke Belgische accent bij en dan valt het allemaal inderdaad wel mee. Toch?

blijf lezen in mijn blog en ik vertel je er nog veeel meer over!

Lieve groet,

Bella.

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *