New Year

New Year

Daar is-ie weer; nieuwjaarsnacht…

Ik probeer er zo lang mogelijk niet aan te denken, tijdens de kerstdagen niet, de dagen voor dat het zover is, ik blok het volledig. Maar je kunt er niet aan ontkomen; NieuwjaarsNacht.

Op tv, je vriendinnen, je wordt doodgegooid met Happy NewYear gezelligheid. Wat is het fantastisch, een nieuw jaar, een nieuw begin, dát moet gevierd worden! Joehoee!

Och, wat maakt het ook uit, het is maar een gewone zaterdag eigenlijk, toch? En je weet het, je kijkt er zó naar uit, maar als je er dan eindelijk bent, valt het altijd tegen, omdat je er veel te veel van hebt verwacht. Toch? Ja toch? Zo is het toch eigenlijk altijd?

Ik droom weg naar een paar jaar geleden. Al in september moeten we bedenken wat we gaan doen. We reizen af naar Rotterdam en kijken vuurwerk dat afgestoken wordt op de Erasmusbrug vanaf de Maaskade. Fantastisch mooi vuurwerk. Ik heb zoals altijd extra mijn best gedaan, want hé, het is oud en nieuw en dan mag je shinen!

het is oud en nieuw en dan mag je shinen!

Het is al half 11 en ik zit nog in mijn joggingbroek, op de bank, met mijn hond en een kop thee. Op de tv zie ik mensen die uitgelaten wachten tot het zo ver is, 12 uur, proosten, lachen, vuurwerk, dansen. Linda de Mol met een oud en nieuw-uitzending van Ik hou van Holland, da’s toch ook leuk.

Ik weet dat het niet oké is om in mijn eentje, in mijn joggingbroek, te wachten tot het 12 uur is en ik hijs mezelf omhoog. Ik hoor in een een prachtig jurkje te dansen op een super feest, maar echt, dat trek ik niet. Alleen al het aantrekken van dat prachtige jurkje zou mijn energie voor die avond al opmaken. Jammerdebammer. Ik slik mijn tranen weg en neem dan toch maar even de moeite om mijn joggingbroek te verruilen voor een jeans, want hé, het is wel oud en nieuw hè!!

Ik ga naar de buren, mijn lieve, lieve buren, die er altijd voor me zijn en die, sinds ik hier woon, mijn leven echt mooier hebben gemaakt. Door het raam zie ik dat ze wie-ben-ik spelen, met post-it’s op hun voorhoofd… Ik adem even diep in, dit is dus vanavond mijn knal-feest… Ik doe mezelf tegoed aan de heerlijke hapjes en als het dan eindelijk 12 uur is, zeg ik dat ik binnen blijf, “want de hond is bang voor vuurwerk”. In werkelijkheid kan ik gewoon niet zo goed staan. Never mind, terwijl iedereen buiten vuurwerk afsteekt en elkaar een gelukkig nieuwjaar wenst, kiep ik alle glazen champagne die op tafel staan achterover. Gelukkig Nieuwjaar Bella!! Volgend jaar beter!

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *